Financiële problemen na kanker

Financiën: wie zoekt het voor u uit?

U heeft recht op allerlei tussenkomsten. Sommige worden automatisch uitgekeerd, maar het merendeel moet u zelf aanvragen. Dat vraagt veel tijd en inspanning, en bovendien is het ingewikkeld om uit te vissen waarop u recht heeft en hoe u de tegemoetkoming verkrijgt. Laat u daarom helpen door een sociaal werker. Voldoet een antwoord niet, vraag dan zeker een tweede advies. Want alle voorzieningen en bepalingen in de sociale zekerheid, zeker voor zelfstandigen, zijn erg ingewikkeld en veranderen snel. Laat u helpen!

De sociale dienst van uw ziekenhuis, van uw ziekenfonds oof van het OCMW is er om uit te zoeken voor welke tussenkomsten of voor welke bijstand u mogelijk in aanmerking komt. De sociaal werkers daar kunnen u ook helpen met de administratieve opvolging van de aanvragen.

Meer lezen

over financiële steun voor wie kanker heeft

Schrijf ons!

Stuur uw reactie op artikels uit het tijdschrift Leven naar de brievenbus@tegenkanker.be, de lezersrubriek van het tijdschrift. We nemen uw brief mogelijk op in het volgende nummer.

Kris Raemaekers: 66% invalide en enige kostwinner

Kris Raemaekers (52) woont met zijn gezin in een van de gebouwen van de Steinerschool van Anderlecht, midden tussen het groen. Maar de school groeit en Kris moet uitkijken naar een andere woning. Een extra financiële zorg, want twee jaar geleden kreeg hij longkanker. Kris werkte als zelfstandig schilder, maar dat kan nu niet meer.

Tekst: Els Put, uit Leven 29, januari 2006

"Mijn zonen Kenneth en Quinten zijn tien en twaalf en gaan naar deze school, de Steinerschool. Inez niet, ze is 21 en studeert communicatiewetenschappen. Vlak voor de geboorte van Quinten kregen we het aanbod om hier te wonen in ruil voor conciërgewerk en een kleine huur. Dat namen we graag aan. De gebouwen heb ik opgeknapt, ze waren echt niet leefbaar. Nu is dit onze thuis, we wonen hier graag. Alleen breidt de school steeds uit. In juni moeten we weg zodat de school de klasjes in orde kan maken voor het nieuwe schooljaar. Maar waar moeten we naar toe? Ik heb alle sociale huisvestingsmaatschappijen in het Brusselse aangeschreven maar de wachtlijsten zijn enorm: het kan vier tot vijf jaar duren voor we voor een woning in aanmerking komen. Op de gewone woningmarkt kost huren al gauw ? 500, meer dan de helft van mijn uitkering. Waar moeten we dan van leven? De onzekerheid vreet aan mij. En al die rendez-vous maken je zo moedeloos. Altijd opnieuw je verhaal moeten doen. Moeilijk, hoor.'

'Ziek zijn maakt het allemaal nog moeilijker. Twee jaar geleden had ik pijn in mijn hartstreek. Ik was vijftig, wat denk je dan? Iets aan je hart natuurlijk. Maar in het ziekenhuis zagen ze een grote witte vlek op de foto van mijn longen, een kindervuist groot: longkanker. Ik kreeg eerst radiotherapie en nadien chemotherapie. Tijdens de behandeling viel ik twaalf kilo af. Ik was misselijk en kon zelfs mijn speeksel niet meer doorslikken. Een skelet, meer was ik niet. De tumor verkleinde maar kan niet weggehaald worden. Hij ligt te dicht bij grote slagaders. Dat was ook een behoorlijke ontgoocheling. De tumor heeft door de longwand een spier aangetast tegen mijn schouderblad waardoor ik mijn linkerarm niet goed meer kan gebruiken: ik heb er geen kracht meer in en kan hem niet boven mijn schouder optillen. Werken, schilderen, zit er dus niet meer in.'

Niet werken een straf

'Eigenlijk heb ik voor kunstschilder gestudeerd, maar daar was geen brood mee te verdienen. Daarom ben ik als schilder aan de slag gegaan, eerst op de grote chantiers, nadien voor schilderwerken aan huis. Ik had mijn vaste klanten en werkte met bioverven. Ik was maar een kleine zelfstandige, voor een ziekteverzekering "kleine risico's" was er niet echt geld. We hebben daar nooit voor gekozen. Ook niet voor een auto of een televisie. Wel voor een gezonde biovoeding, een goede opvoeding, voor kunst en cultuur.'
'We konden de eindjes aan elkaar knopen. Nu wordt dat moeilijker. Ik krijg van het ziekenfonds een invaliditeitsuitkering van ? 752 plus kindergeld. Dat is alles. Voor een gezin met vijf is dat niet veel. Betaal daar maar verwarming, huur en voeding van. Dat gaat niet. Ik ben bang in extreme armoede terecht te komen. Dat geeft heel wat stress. Hoe kan ik onder die druk genezen? En ik ben enige kostwinner. Mijn vrouw zorgt voor ons gezin, ze is huisvrouw. Ze hangen alle vier van mij af. Maar ik mag niets meer doen. Ik ben werkonbekwaam verklaard, voor 66% gehandicapt. Wat extra geld verdienen voor mijn gezin, kan dus niet. Mijn perspectief: tot mijn pensioenleeftijd inactief zijn! Da's een straf voor mij, ik was altijd bezig!'
'Wat de toekomst brengt? Ik weet het niet. Wat we nog zullen kunnen doen? Afwachten. Ik ga graag eens naar een tentoonstelling of een concert. Van middeleeuwse muziek of renaissancemuziek. En mijn vrouw houdt van ballet. Maar een ticket voor een voorstelling kost al gauw tien tot vijftien euro. De voorbije jaren gingen we op vakantie naar de familie van mijn vrouw in Duitsland of naar vrienden in de Pyreneeën. Dat kostte ons enkel het vervoer. Ik weet niet of dat de volgende jaren nog kan. Ik hoop dat we niet op voeding moeten besparen. Gelukkig zorgt de tuin voor groenten, voor prinsessenbonen en pompoenen. De tuin is een goede therapie, ik werk er graag in. En ik ben blij dat ik mijn gezin heb, zij maken dat ik 's morgens opsta. Dat ik daar de discipline voor opbreng, dat ik courage hou.'

Goede mensen

'Ik heb chance gehad. Ik ben op goede mensen gevallen. Twee maanden na de diagnose kwamen de eerste facturen binnen. Die liepen behoorlijk op en ik had ondertussen niets verdiend. Mijn vrouw stapte naar de sociaal assistente van het ziekenhuis, maar die kende zeer weinig van de sociale zekerheid voor zelfstandigen. Gelukkig wist de dame van het ziekenfonds - een crème van een vrouw - raad, waardoor ik nu geen sociale bijdragen meer betaal en we allemaal verzekerd zijn voor kleine risico's. Maar goed, want anders zou ik de plakkers die de pijn stillen, niet kunnen betalen. En pijn overmeestert je, vreet aan je en het isoleert je. Door de pijnstillers kan mijn aandacht terug naar mijn gezin en naar mijn jongens gaan. Ze zijn nog zo jong en hebben dat broodnodig.
Ik heb mensen gevonden die wisten hoe ze me kunnen helpen. Zoals de dame van het ziekenfonds, van de mutuel. En de man van de invaliditeitsverzekering en de arts die me behandelde. Daar ben ik dankbaar voor. Je moet op goede mensen vallen, mensen die hun vak kennen en zich voor je willen inzetten. Je hebt rechten als zelfstandige en er zijn mogelijkheden. Maar als je ze niet kent, kun je ze niet claimen. En de brochures die je krijgt zijn niet duidelijk. Je moet op de juiste mensen vallen, anders ben je hulpeloos."

Zelfstandig en ziek?

Chemo- en radiotherapie vallen meestal onder de grote risico's. Het bezoek van je huisarts, de volledige kostprijs van geneesmiddelen thuis en sommige ambulante behandelingen, kinesitherapie enz. vallen echter onder kleine risico's. Wanneer je als zelfstandige enkel voor grote risico's verzekerd bent, moet je die laatste dus zelf vergoeden. Net op het moment dat je ziek bent en je inkomen wegvalt. Een moeilijke situatie. Chris Heremans is hoofd van de Sociale Dienst van de Vlaamse Liga tegen Kanker en pleit: "Als zelfstandige ben je beter voorzienig: de gewone bijdragen voor sociale zekerheid verzekeren enkel grote risico's zoals een ziekenhuisopname. Ze dekken lang niet alle extra kosten wanneer je langdurig ziek bent en vergoeden ook het inkomensverlies niet voldoende. Als zelfstandige dek je je dan ook beter in met een extra verzekering voor kleine risico's, een inkomensverzekering en een hospitalisatieverzekering. Dat is een basis. Verder is er nog de Vlaamse zorgverzekering voor niet-medische kosten - maar die is in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest niet verplicht en een vrij aanvullend pensioen voor zelfstandigen, een soort pensioensparen.

'Al die premies vragen natuurlijk een investering. Maar van het ziekenfonds krijg je als zelfstandige enkel een vergoeding vanaf de tweede maand dat je ziek bent. En die ligt nauwelijks hoger dan het bedrag van een leefloon! Extra verzekeringen zoals een inkomensverzekering helpen je bij langdurige ziekte om zware financiële problemen te voorkomen. Bovendien kun je als zelfstandige die premies inbrengen als bedrijfslasten op je belastingsformulier.'