 |  |  |
U bent hier:
Hoe moeilijk is het?
Meer lezen
- Bent u op zoek naar kennis, aanmoediging of ondersteuning neem dan deel aan het rookstopforum
- Effecten van stoppen met roken
- Methodes
- Rookstopondersteuning
- Adressen van rookvrije cafés
- De folder Stoppen met roken: Hoe en waarom? is te lezen, af te drukken of te bestellen via de pagina Publicaties.
Veel rokers zien ertegen op om te stoppen met roken. De ontwenningsverschijnselen klinken allesbehalve aantrekkelijk, en volgens de overlevering zou uw gewicht ook toenemen of last krijgen van uw zenuwen. Is dat echter wel zo? Sommige rokers hebben er inderdaad last van, maar anderen slagen erin zonder meer te stoppen. Jaarlijks stoppen er zowat 100.000 mensen met roken - waaronder ook zware rokers -, dus zal het u ook wel lukken.
Roken werkt verslavend, wat vooral inhoudt dat uw lichaam u onwillekeurig opnieuw aan het roken zet, wanneer u even niet rookt. De verslaving bestaat uit twee onderdelen:
De nicotineverslaving
Uw lichaam is gewend geraakt aan bepaalde hoeveelheid nicotine, die zelfs het kloppen van uw hart weet te beïnvloeden. Ja, uw lichaam is op een bepaalde manier zelfs afhankelijk geworden van uw sigaret. Door te stoppen neemt u de touwtjes weer zelf in handen, wat bij sommigen moeizamer gaat dan bij anderen. Uw lichaam is echter veerkrachtiger dan velen denken. Al na een week is alle nicotine uit uw lichaam verdwenen, en is uw lichaam al volop bezig met het aanpassen aan de nieuwe situatie.
Gedragsverslaving
Niet alleen uw lichaam, ook uw levenshouding is afhankelijk geworden van het roken. Na het eten stak u misschien een sigaretje op, of misschien ging u op uw werk in de pauze even naar buiten om wat te roken. Kleine gewoontes die echter onmerkbaar een ritueel zijn geworden, die u nu opeens mist. Misschien vraagt u zich nu ook af hoe u uw handen moet houden, of merkt u dat u nog elke morgen op uw jaszak klopt wanneer u het huis verlaat. Sommige mensen merken dit heel duidelijk, anderen hebben er helemaal geen last van. Dit verschilt sterk van persoon tot persoon. Wat echter niet verschilt is het feit dat die behoefte afneemt naarmate u langer niet rookt.
Ook wordt de moeite die u moet doen om niet te roken, steeds kleiner. U vindt een nieuwe houding en na een tijdje wordt u dat helemaal gewoon.
De ontwenningsverschijnselen die worden veroorzaakt omdat uw lichaam geen nicotine krijgt, zijn afhankelijk van persoon tot persoon. In het begin zijn die verschijnselen het hevigst, maar uw lichaam leert vlug weer gewoon te functioneren, waarop de ontwenningseffecten verdwijnen. U kunt die verschijnselen dan eigenlijk ook het best beschouwen als koorts bij een griepje. Koorts wijst ook op het gevecht van uw lichaam met ziektekiemen, en net zoals die koorts bij het genezen van de griep verdwijnt, zo verdwijnen die ontwenningsverschijnselen. Als u er toch veel last van hebt, kunt u nicotinevervangers gebruiken. Zij helpen om die nicotinetoevoer geleidelijker af te bouwen.
Probeer niet meer aandacht aan uw ontwenningsverschijnselen te besteden dan nodig is. Probeer uw gedachten wat te verzetten. Ze zijn immers echt niet gevaarlijk.
Nicotine verhoogt het energieverbruik en vermindert de eetlust. Stoppen met roken verandert dus wat in uw stofwisseling. Door de vertraagde stofwisseling komt u automatisch enkele kilo’s aan, ook al heeft u hetzelfde voedingspatroon als voordien. Maar geen paniek, de stofwisseling herstelt zich na zes tot negen maanden. Bij eenzelfde voedingspatroon zal u uiteindelijk gemiddeld één kilogram bijkomen. Wat wel vaak gebeurt, is dat een ex-roker meer gaat snoepen of eten ter vervanging van het roken. U kunt dit echter in de hand houden door te letten op wat u eet of door wat meer aan lichaamsbeweging te doen.
Misschien grijpt u vlugger naar uw sigaret wanneer u onder druk staat. Dat is niet onwaarschijnlijk, want het nicotineniveau in uw lichaam daalt ook sneller tijdens spanningen. Daardoor hebt u vlugger nood aan extra nicotine en gaat u meer roken. En ook dat is inmiddels wellicht een soort ritueel geworden waarmee u de spanningen onbewust probeert te bezweren. Het is dan ook realistisch te veronderstellen dat u, wanneer u stopt met roken, het extra lastig zult krijgen tijdens dergelijke situaties. Dit heeft dan niet zozeer met nicotinebehoefte te maken - want dat verdwijnt relatief vlug - maar vooral met de gewoonte. Probeer daarom nu alvast naar alternatieven uit te kijken. Zoek naar eventuele manieren om u af te leiden, zoals lichaamsbeweging of ontspanningsoefeningen, of probeer er met iemand over te praten.
Misschien twijfelt u wel of u ooit wel zal kunnen stoppen. Dat hoeft uiteraard niet. Integendeel, uw twijfel is nog een extra barrière die u best kunt missen. Ook als het stoppen de eerste keer niet lukte, betekent dit echt niet dat het de tweede of de derde keer niet zal lukken. Misschien was u gewoon niet genoeg gemotiveerd, of was het tijdstip wat ongelukkig gekozen. Of misschien was u wat al te toegeeflijk en dacht u 'ah, eentje kan toch geen kwaad'. Probeer een terugval dus niet als een mislukking te zien, maar als een leermoment: u weet nu weer een valkuil liggen die u bij de volgende poging beter zult kunnen ontwijken.
Laat u niet demotiveren door de ervaringen van andere rokers. De ene stopt zonder ooit nog naar een sigaret te hunkeren, terwijl de andere de ene stoppoging op de andere laat volgen. Ieder rookstopverhaal is anders, en slechts weinig ex-rokers zijn meteen in hun stoppoging geslaagd.
De gevolgen van stoppen met roken doemen wellicht voor u op. U bent bang voor de ontwenningsverschijnselen, u vreest dat u nooit in uw poging zal slagen, u denkt dat u het misschien wel vier weken uithoudt, maar dan toch zal hervallen. Die negatieve gedachten zullen u niet helpen, integendeel. Denk positief: ik wil, ik zal en ik kan. Zeg het elke dag opnieuw, vooral tegen uzelf, maar ook tegen uw omgeving. Uw overtuiging zal voor hen een duwtje in de rug zijn om u nog meer te steunen. Wedden dat het helpt?
Wees ervan overtuigd dat u, alleen al door te proberen, een grote stap verder staat dan de roker die het niet doet. U zal zich achteraf niet schuldig moeten voelen omdat u het niet eens geprobeerd hebt. U hebt tenminste het lef om een poging te wagen, en zo'n houding kan alleen maar uw slaagkansen vergroten.