Leven en eten zonder maag? Het kan!

Meer weten over maagkanker

De meest toegepaste behandelingen van maagkanker zijn op dit moment chirurgie (volledige of gedeeltelijke wegname van de maag), chemotherapie of radiotherapie. De behandelende arts-specialist adviseert meestal een combinatie van behandelingen, afhankelijk van de aard en de locatie van de tumor, de uitgebreidheid van de ziekte en de algemene conditie van de patiënt.

Schrijf ons!

Stuur uw reactie op artikels uit het tijdschrift Leven naar de brievenbus@tegenkanker.be, de lezersrubriek van het tijdschrift. We nemen uw brief mogelijk op in het volgende nummer.

"Sinds het verdict maagkanker gevallen is, trek ik me op aan positief nieuws, het negatieve laat ik niet binnen." Zo gaat de 69-jarige Georges Willem om met zijn ziekte. Een maag heeft hij niet meer. "Daardoor moet ik goed letten op wat ik eet en hoe. Maar de eetlust is er nog, dat is veel waard. De ongemakken neem ik erbij."

Tekst: Frederika Hostens, uit Leven 31, juli 2006

"Mijn maag was al lang de zwakke schakel in mijn lichaam. Ik had vroeger geregeld last van een maagzweer en van maagontstekingen. Ik beschouwde dat als deel van mijn leven. Soms ging het beter, soms slechter. In juli 2005 werd de pijn plots veel heviger. Ik had net een reis naar Straatsburg achter de rug met de seniorenadviesraad van Oud-Heverlee. Ik vroeg een gastroscopie aan (onderzoek van de maag via een lange flexibele buis, nvdr). Ook dat was voor mij niet nieuw, ik ging er dus heel onbevangen naartoe. Na de gastroscopie moest ik meteen bloed laten nemen en zo snel mogelijk een scan laten uitvoeren. Ik was nog wat suf van de verdoving, waardoor het niet tot me doordrong dat er misschien iets ernstigs aan de hand was. Op de consultatie een week later viel het verdict: maagkanker. Het was voor mij een donderslag bij heldere hemel. Mijn vader is aan maagkanker gestorven, maar ik had toch niet gedacht dat ik het zelf zou krijgen."

Behandeling
"De dokter zei me dat mijn maag weggenomen moest worden. Terug thuis was het natuurlijk grote paniek. Ik verwittigde meteen mijn drie getrouwde kinderen. "s Avonds kwamen ze alledrie langs. Het was een dramatische avond. Toen de kinderen weg waren, zaten mijn vrouw en ik nog wat na te praten. We werden verrast door een bezoek van de huisdokter. De specialist had haar per e-mail ingelicht, ze wist wat me te wachten stond. Ik overlegde met haar waar ik me het best kon laten behandelen en volgde haar advies."
"De dokters raadden me een voorbehandeling met chemotherapie aan. Dit kon helpen om de tumor en de klieren errond te doen krimpen. Ik kreeg negen weken lang een ECF-kuur, een chemotherapie specifiek voor maagkanker. En al bij al heb ik daar weinig last van gehad. Alleen na de zevende sessie was ik wat onpasselijk. Haaruitval is me bespaard gebleven, extreme vermoeidheid ook. Twee maanden na de operatie kreeg ik nog een nabehandeling van weer negen weken met dezelfde chemo.'
"De scan na de voorbehandeling met chemo leverde het eerste goede nieuws op sinds het slechte nieuws: de tumor en de klieren waren gekrompen. Dat was gunstig voor de operatie. Op donderdag 3 november 2005 is mijn maag weggehaald met een kijkoperatie en is de slokdarm vastgemaakt aan de dunne darm. "s Maandags controleerden de dokters of er geen lekken waren in de nieuwe constructie. Die waren er gelukkig niet, dus mocht ik opnieuw eten en drinken. "s Woensdags was ik alweer thuis. Ik herstelde snel en begon algauw weer te fietsen en de vergaderingen van de seniorenadviesraad te volgen. Na de operatie heb ik even overwogen om mijn vrijwilligersactiviteiten op een lager pitje te zetten. Gelukkig heb ik dat niet gedaan."

Eten en drinken
"De grootste aanpassing speelt zich af in de keuken en aan tafel. Te vet eten is zeker niet goed voor mijn vertering en veroorzaakt gemakkelijk diarree. Ook lactose is uit den boze, omdat dit zonder maag niet verteert. Lactose zit in koemelk en afgeleiden zoals kaas, room en boter. Geraffineerde suiker verteert ook niet goed. Ik gebruik beter vervangproducten. Dat ondervond ik toen ik enkele weken na de operatie een sinterklaaskoek met confituur at. In de sinterklaaskoek zat lactose en in de confituur geraffineerde suiker. Gevolg: pijnlijke krampen en diarree; niet voor herhaling vatbaar dus. Ik hield een tijdlang een dagboek bij waarin ik noteerde hoe ik op welk eten reageerde. Zo leerde ik wat mijn lichaam zonder maag aankan."
"De manier van eten en drinken is ook heel belangrijk. Ik moet zeer langzaam kleine stukjes eten en ze zeer goed kauwen. Als ik grote hoeveelheden eet, heb ik "s anderendaags problemen. Als ik in gezelschap eet, of ergens op bezoek ga, vergeet ik wel eens op al die dingen te letten. Mijn maag is wel weg, maar de eetlust is gebleven. Ik moet me dus continu inhouden. Dat vraagt veel discipline. Het is niet gemakkelijk om bij elke maaltijd op al die aspecten te letten. In één keer een glas water uitdrinken, kan ook niet meer. Met kleine slokjes mag het wel. En gelukkig moet het niet altijd water zijn. Ik verdraag koffie en nip soms aan een glaasje wijn of bier. Zelfs een borreltje veroorzaakt geen problemen. Dat is een mooie troostprijs."

Vertrouwen
"De klassieke koemelk vervangen mijn vrouw en ik door sojamelk of door melk en kazen van het Finse Valio, waar geen lactose in zit. We experimenteren ook volop met kazen van schapen- en geitenmelk, want die lijken wel te verteren. Groot nadeel is dat al die dingen erg duur zijn. Maar nu kan mijn vrouw tenminste weer eens een van haar overheerlijke gegratineerde schotels klaarmaken. Dat is een mooie stap vooruit. Vlak na de operatie dacht ik dat het uitgesloten was om ooit nog op restaurant te gaan maar ook dat lijkt te lukken. Ik moet er alleen aan denken om altijd te vragen of er koemelk gebruikt is. Ik zie dat als een kleine handicap. Het is lang niet allemaal vanzelfsprekend, maar ik heb goede moed."
"Tijdens de voorbehandeling met chemo ontmoette ik in het ziekenhuis een man die ook zijn maag had moeten laten wegnemen. Hij stelde me gerust dat ik ook zonder maag nog heel wat zou kunnen doen en eten. Dat was zoiets positiefs, dat gaf mij de kracht om ertegenaan te gaan."
"Mijn vrouw en ik geloofden er meteen in dat ik kon genezen. Ik kan niet uitleggen hoe dat komt. Was het misschien omdat de tumor goed reageerde op de chemo? Of omdat ik na de operatie te horen kreeg dat er geen uitzaaiingen waren en dat de buikwand niet besmet was? Ik weet in elk geval dat die positieve berichten me veel vertrouwen gaven en dat ik elke stap vooruit als een kleine overwinning op mijn ziekte ervaar."