Katja Retsin: 'Van elke campagne neem ik iets mee'

Katja Retsin stak al enkele keren haar nek uit voor Kom op tegen Kanker: ze poseerde halfnaakt voor een affichecampagne, ze dook als een volleerd ijsbeer in de koude Noordzee. "Kom op kaart essentiële thema"s aan op een niet belerende manier. Het blijft altijd leuk en speels, de mensen hebben de keuze de boodschap op te pikken of niet. Daarom is het ook zo plezant mee te werken aan de acties."

Tekst: Bart Van Moerkerke, uit Kom op! - actiekrant van Kom op tegen Kanker - nr. 20, oktober 2005

Toen eind vorig jaar 20.000 Vlamingen stopten met roken, dook Katja Retsin als tegenprestatie in badpak de ijskoude Noordzee in. Het was niet de eerste keer dat de VRT-omroepster haar schouders onder een Kom op-actie zette. Twee jaar geleden stond ze samen met Wim De Vilder en Jean Bosco Safari op de affiche Speel niet met je lichaam. Eet gezond. "Over die affiche heb ik toch wel even moeten nadenken", zegt Katja Retsin. "Ik stond volledig achter het thema: ik eet gezond, ik drink slechts af en toe een glaasje en ik heb nooit gerookt. Maar halfnaakt poseren voor een affiche is toch niet vanzelfsprekend. Achteraf was ik echt blij dat ik het gedaan had. De fotosessie met Wim en Jean Bosco was zeer plezant. In het resultaat kon ik me helemaal vinden, de stijl van de campagne zat goed."

Kijkt u met evenveel voldoening terug op uw duik in de zee?
"Absoluut, dat is de Kom op-actie waar ik de mooiste herinneringen aan over hou. Ik had toegezegd zonder er goed over na te denken. Ik ben een echte koukleum. Daar stond ik dan eind december op een mooie winterdag op het strand. Ik in badpak en rond mij allemaal mensen met handschoenen, mutsen, sjaals en dikke jassen. Het is een moment dat ik nooit vergeet. De watertemperatuur was vijf graden. Het was echt wel pijnlijk om daar in te duiken maar dat ik het deed, was een enorme overwinning op mezelf. Het was een fijne ervaring, al zal ik nooit een ijsbeer worden."

Werd u in uw onmiddellijke omgeving al geconfronteerd met kanker?
"Ja, mijn grootmoeder overleed aan borstkanker toen ik zestien was. Ze was mijn meter en ik ging heel vaak en heel graag bij haar langs. Iemand zien aftakelen die je zo na aan het hart ligt, is zeer confronterend. Het ging ook allemaal zo snel. Ze wou niet naar het ziekenhuis, ze heeft nooit chemotherapie gekregen. In die tijd rustte er nog een taboe op kanker. De ziekte werd maar zelden bij naam genoemd. Het is nochtans zo belangrijk dat er open over kanker gepraat wordt. Mensen moeten weten dat het cruciaal is de ziekte in een vroeg stadium te ontdekken. Kom op tegen Kanker speelt een grote rol in het doorbreken van dat taboe. Ook voor bekende mensen die open over hun ziekte spreken, heb ik veel respect."

Heeft Kom op uw kijk op het leven veranderd?
"Van elke campagne van Kom op neem ik iets mee. Telkens groeit het besef dat het leven niet vanzelfsprekend is. Ik sta meer dan vroeger stil bij de kleine, leuke dingen die het leven aangenaam maken. Ik ben rustiger geworden en probeer stress zoveel mogelijk te vermijden. Mijn gezondheid gaat voor alles."